Monosacharydy to najprostsze cukry, które nie mogą zostać rozłożone na mniejsze jednostki. Są podstawowymi składnikami bardziej złożonych węglowodanów.
C₆H₁₂O₆ (dla glukozy, fruktozy, galaktozy) – monosacharydy mają ten sam wzór ogólny, ale różnią się układem atomów w cząsteczce (izomery).
Monosacharydy są obecne w owocach, miodzie, warzywach i sokach. Są też podstawowymi składnikami skrobi i glikogenu.
Disacharydy składają się z dwóch monosacharydów połączonych wiązaniem glikozydowym.
C₁₂H₂₂O₁₁ (dla sacharozy, maltazy, laktozy) – podobnie jak monosacharydy, disacharydy mają ten sam wzór ogólny, ale różnią się rodzajem połączonych monosacharydów.
Disacharydy występują w miodzie, mleku (laktoza), cukrze stołowym (sacharoza), a także w produktach skrobiowych (maltaza).
Oligosacharydy składają się z kilku (3-10) jednostek monosacharydowych połączonych wiązaniami glikozydowymi.
Zależy od liczby jednostek monosacharydowych, np. C₁₈H₃₆O₁₉ dla fruktooligosacharydów z sześcioma jednostkami.
Oligosacharydy można znaleźć w roślinach, np. w cebuli, czosnku, bananach, a także w mleku (galaktooligosacharydy).
Polisacharydy to złożone węglowodany, które składają się z dużej liczby monosacharydów połączonych w długie łańcuchy. W przeciwieństwie do monosacharydów, są nierozpuszczalne w wodzie i pełnią różne funkcje w organizmach, jak magazynowanie energii lub budowa struktur.
Zależnie od liczby jednostek monosacharydowych w łańcuchu.
Skrobia: W roślinach, np. w ziemniakach, kaszach, ryżu.
Celuloza: W roślinach, stanowi główny składnik ich ścian komórkowych.
Glikogen: W organizmach zwierzęcych, głównie w wątrobie i mięśniach.